25.02.2010 Storrs CT


Baktigim ve gorduklerim bir hicten oteye gidemiyordu,
Ruhum sonsuzlugun icinde savrulan bir sancidaydi
Tum hissettigim yanlizliklar ve yaralardi
Hic var olmamis ve basit bir yoklukta kaybolmus bedenleri gormek
Ve gulumseyen yuzlerine kederle bakmak
Baktigin ruhlardaki sessiz cigliklar duymak
Fakat bedenlerde sehveti apacik gormek
Butun yanilgilari sirtina alip yuklenip gitmek
Iste bu ruhuma agir geliyordu
‘Dur diyordu tasima daha fazla
Yorma beni,
Senin kurmak istedigin bir dunya degil onlarinki
Sadece sessizce cek git buralardan’
Bilmiyordum yapabilir miydim?
Gormeden ve dokunmadan sadece cekip gidebilir miydim?
Hicbir seyin degismeyecegini bilerek kalmak
Ve yine tum acilari bilerek ve isteyerek terketmek
Bir yoklugun ve varligin karmasasindaydim
Yorgundu ruhum biliyordum
Yine de yine de bir acuc dolusu peri tozu olsa avuclarimda
Soyle etrafa sacilsa diyordum…
Tum gizlenen yaralarin ustune dusup bir isik sacsa
Binlece isik demeti arasinda kalsa bedenleriniz
Kim bilir belki o zaman sizde gorebilirdiniz diyordum
Ve gidiyordum
Ruhum yorgundu
Ve yaralariniz, acilariniz o kadar o kadar coktu…